O Sądzie
Istota i zasady działania Sądów Polubownych (Arbitrażowych)
Nowoczesna
gospodarka rynkowa wymaga szybkiego przepływu środków płatniczych.
Największym jej wrogiem są zatory płatnicze, wywołane przez dłużników.
Likwidacją
tych zatorów mają się zajmować sądy. W praktyce europejskie sądy
państwowe nie radzą sobie z tym zadaniem należycie szybko. Stąd
ustawodawstwa poszczególnych krajów europejskich stworzyły alternatywny
system rozwiązywania tego problemu przez powołanie sądów polubownych
(arbitrażowych). Największe osiągnięcia w tym zakresie posiadają kraje
Europy Zachodniej, a szczególnie Francja. Również nasze ustawodawstwo
reguluje ramy działania sądów polubownych (arbitrażowych), nowelizując
ustawę z dnia 28 lipca 2005r. (Dz. 178 poz. 1478) przepisy kodeksu
postępowania cywilnego i wprowadzając do niego część piątą pod nazwą
„Sąd Polubowny (Arbitrażowy)” (art. 1154 do 1217 kpc). Przepisy te
mają jednak w większości charakter przepisów dyspozycyjnych, co
oznacza, że strony mogą same uzgodnić zasady i sposób postępowania
przed sądem polubownym (art. 1184 kpc) o ile inne przepisy działu
piątego kpc nie zawierają zakazów odmiennego uregulowania. Korzystając
z tego przepisu stałe Sądy Polubowne opracowały własne regulaminy
działania tych sądów. W Polsce przez długie lata istniał tylko jeden
taki sąd przy Krajowej Izbie Gospodarczej w Warszawie. Obecnie działają
takie sądy także przy Regionalnych Izbach Gospodarczych w tym także
przy Opolskiej Izbie Gospodarczej.
Postępowaniem przed Sądem Arbitrażowym Opolskiej Izby Gospodarczej w Opolu będą rządziły następujące naczelne zasady:
I. Prawo stron do poddania konkretnego sporu pod osąd wyżej wymienionego Sądu Arbitrażowego.
II. Prawo stron do wyznaczania niezależnych od nich i bezstronnych profesjonalnych arbitrów do rozstrzygania konkretnego sporu.
III.Wybieranie
przez arbitrów wyznaczonych przez strony superarbitra zwanego
przewodniczącym zespołu powoływanym z istniejącej przy wyżej
wymienionym Sądzie listy rekomendowanych arbitrów, będących sędziami w
stanie spoczynku lub byłymi długoletnimi sędziami.
IV. Dążenie przez zespół orzekający do rozstrzygania sporów przez doprowadzenie do zawarcia przez strony ugody.
V.
Rozpatrywanie sporów w jednej instancji przy opłatach znacznie niższych
niż w sądzie państwowym, co skraca poważnie czas uzyskania tytułu
egzekucyjnego.
Zasady powyższe wymagają szerszego omówienia.
Ad I.
Prawo wyboru sądu strony umowy realizują przez złożenie zgodnego
oświadczenia, że ewentualne spory wynikające w toku realizacji umowy
będą rozpoznawane przez wybrany przez nich sąd arbitrażowy.
Stosowne
zgodne oświadczenia z tym przedmiocie strony mogą złożyć przy zawarciu
konkretnej umowy albo też później po zawarciu umowy. Przy zawarciu
umowy w drodze złożenia przez jedna stronę oferty i przyjęcia jej przez
druga stronę, oświadczenie o zapisie na sąd arbitrażowy, strony mogą
złożyć w pismach zawierających oferty lub w piśmie przyjmującym ofertę,
jak również przez złożenie tego oświadczenia za pomocą faksu,
internetu, nagrania rozmowy telefonicznej.
Zapis na sąd
arbitrażowy może być dokonany nawet na fakturze. W zapisie na sąd
arbitrażowy należy podać przedmiot sporu lub stosunek prawny, z którego
może wyniknąć. Niemożliwym jest natomiast zapisanie na sąd arbitrażowy
wszelkich przyszłych sporów danej osoby bez wskazania stosunku prawnego
(umowy), z którego mogłyby powstać.
Przykładowa
klauzula arbitrażowa może brzmieć następująco: ”Wszelkie spory
wynikające z niniejszej umowy będą rozpatrywane przez Sąd Arbitrażowy
przy Opolskiej Izbie Gospodarczej. w Opolu” Zgodnie z regulaminem tego
sądu”. Na ogół klauzule arbitrażowe umieszcza się na końcu umowy lub
pisma, względnie na fakturze pod kwotami faktury, z tym ze klauzula
taka musi zostać podpisana przez osoby uprawnione do działania w
imieniu stron umowy lub przez pełnomocnika upoważnionego do zawarcia
umowy. Decyzje o poddaniu istniejącego między stronami sporu
orzecznictwu sądu arbitrażowego strony umowy mogą podjąć nawet
bezpośrednio przed sporządzeniem pozwu lub nawet na wniosek skarżącego
po złożeniu prze niego pozwu do sądu arbitrażowego
Ad II.
Podstawowym prawem stron, które wyżej wymienionym zapisem na sąd
arbitrażowy poddały swój spór jurysdykcji tegoż sądu, jest prawo stron
do wyznaczania do tego sądu arbitra. Z całym naciskiem należy jednak
podkreślić, ze arbiter ten nie może pełnić funkcji adwokata strony i od
momentu wyznaczenia go do składu sądu staje się, a w każdym razie
powinien stać się niezależnym w stosunku do strony, która go
wyznaczyła. Od tego momentu nie może się zaangażować w żadne zajęcie,
działalność lub powiązania finansowe, handlowe, zawodowe lub
towarzyskie a także przyjmować korzyści finansowe, które mogłyby
ograniczać jego niezależność albo stwarzać uzasadnione pozory
uzależnienia od strony, która wyznaczyła go na arbitra, albo od strony
przeciwnej sporu Powyższe powody przesądzają o tym, ze arbitrem
wyznaczonym przez strony nie może być jej pracownik lub jej
przedstawiciel, sam menadżer lub dyrektor strony czy członek rady
nadzorczej a nadto osoba, która regularnie doradza stronie lub jej
filii albo też uzyskuje od stron istotny dochód finansowy. Obowiązuje
tu stara rzymska zasada, że nikt nie może być sędzią we własnej
sprawie.
Dobierając
arbitrów do sądu orzekającego kierować się należy nie tylko zasadą
wyznaczania arbitrów „ niezależnych od stron i bezstronnych”, ale także
potrzebą wyznaczania do składów orzekających osób o możliwie
największych kwalifikacjach, znających problematykę sporu oraz
posiadających umiejętności i doświadczenie w orzekaniu, ocenianiu
treści umów i stosowaniu zasad prawa. Oceniając arbitrów pod tym
względem dochodzi się do wnioski, że należy szukać arbitrów przede
wszystkim wśród prawników. Nie jest przypadkiem, ze w Międzynarodowym
Sądzie Arbitrażowym Międzynarodowej Izby Handlowej w Paryżu arbitrami
są głównie prawnicy. Również na liscie arbitrów rekomendowanych przez
Regionalną Izbę Gospodarczą w Katowicach znajdują się sami prawnicy. Z
drugiej strony 40- letnie doświadczenie arbitrażu państwowego-, który
istniał w lata 1949-1989 wykazały, że udział w składach orzekających
rozstrzygających spory gospodarcze arbitrów z wykształceniem
ekonomicznym, finansowym i technicznym, bardzo pomaga arbitrom
prawnikom w rozstrzyganiu sporów, w których zespół orzekający musi
prawidłowo interpretować zagadnienia prawne z zakresu obrotu
towarowego, przewozów, ubezpieczeń, inwestycji robót budowlanych oraz
innych zagadnień technicznych, ekonomicznych i finansowych.
Reasumując
dochodzi się do wniosku, ze zespoły orzekające sądów arbitrażowych
winny składać się zarówno z prawników jak i z innych wyżej wymienionych
specjalistów, z tym ze przewodniczącym zespołu orzekającego powinien
być były sędzia, którego długoletnia praktyka sędziowska gwarantuje
prawidłowe pokierowanie postępowaniem arbitrażowym
i wydanie sprawiedliwego wyroku. Uwzględniając
powyższe rozwiązania i chcąc ułatwić podmiotom gospodarczym prawidłowy
wybór arbitrów do składów orzekających Sądu Arbitrażowego w Opolu przy
OIG. Sąd ten przygotował trzy listy rekomendowanych arbitrów. Są to:
1.
Lista składająca się z sędziów znajdujących się w stanie spoczynku lub
byłych sędziów o długiej praktyce sędziowskiej, zwana listą numer
jeden.
2.
Lista składająca się z radców prawnych, adwokatów i innych prawników o
dużym doświadczeniu zawodowym, zwana listą numer dwa.
3.
Lista składająca się z ekonomistów, finansistów, inżynierów różnych
specjalności itp. o dużym doświadczeniu zawodowym, zwana listą numer
trzy.
Listy
te będą ogólnie dostępne w sekretariacie Sądu Arbitrażowego przy OIG w
Opolu a nadto zostaną przesłane stronom pozwanym wraz z pozwem powoda i
wezwaniem do udzielenia odpowiedzi na pozew i wyznaczenia arbitra
Ad III.
Spory arbitrażowe rozstrzygają zespoły orzekające, składające się
z równej ilości arbitrów wyznaczanych przez strony sporu oraz z
przewodniczącego zespołu, którego arbitrzy obu stron wybierają z
istniejącej przy sądzie listy rekomendowanych przewodniczących zespołów
tj. z lisy nr 1. W razie nie dokonania takiego wyboru przewodniczącego
zespołu orzekającego wyznacza prezes Sądu Arbitrażowego lub prezydium
Sądu. Prezes Sądu wyznacza również arbitra lub arbitrów dla strony,
która nie wyznaczyła arbitra do składu orzekającego.
Podstawowym
zespołem orzekającym jest trzyosobowy zespół składający się z arbitra
wyznaczonego przez powoda i z arbitra wyznaczonego przez pozwanego,
oraz przewodniczącego wybranego przez arbitrów obu stron lub prezesa
Sądu lub prezydium Sądu. Zespół orzekający może się składać z pięciu
osób w sprawach o wartości przedmiotu sporu powyżej 500.000 zł. Wówczas
każda ze stron wybiera po dwóch arbitrów, jednak koszty orzekania w
zwiększonym zespole są znacznie wyższe i pokrywają je strony. Strony
mogą w końcu postanowić, że spór zostanie rozstrzygnięty przez zespół
jednoosobowy. Wówczas arbitra jedynego, strony wybierają z listy numer
jeden, gdyż arbiter jedyny jest przewodniczącym zespołu. W razie nie
uzgodnienia przez strony, kto z listy numer jeden będzie w takiej
sprawie arbitrem jedynym, sędziego tego wyznacza prezes Sądu
Arbitrażowego
Przez
jednoosobowy zespół orzekający rozstrzygane są poza tym wszystkie spory
majątkowe o niskiej wartości sporów do 45 tyś zł. Rozwiązanie to
przyjęto z chęci pomniejszania kosztów postępowania arbitrażowego w
sporach o mniejszym znaczeniu finansowym. Arbitrzy rozstrzygający spory
arbitrażowe czynią to bowiem odpłatnie
i
znalezienie arbitrów do rozstrzygnięcia np. sporu o wartości przedmiotu
10 tyś zł, przy którym opłata arbitrażowa wynosi 500 zł, byłoby
utrudnione. Dwaj arbitrzy wyznaczeni z listy 2 lub 3 dostaliby wówczas
wynagrodzenie w kwocie po 150 zł a przewodniczący zespołu 200 zł.
Strona, która nie zgadza się na urzędowe ograniczenie składu
orzekającego w takiej sprawie o wartości do 45.000 zł z trzech do
jednego arbitra może żądać wyznaczenia składu trzyosobowego wyznaczając
swojego arbitra, jednak wówczas opłata arbitrażowa za rozstrzyganie
sporu wzrasta o 200%, które musi uiścić Sądowi strona żądająca składu
trzyosobowego.
Ad IV. Podstawowym
obowiązkiem zespołu orzekającego jest dążenie w każdym stadium sporu do
takiego przeprowadzenia procesu, by strony podjęły próbę zawarcia
ugody. Ugoda zapobiega bowiem zerwaniu przez strony sporu więzi
handlowych i produkcyjnych oraz przyspiesza uzyskanie efektu procesu,
jakim jest odzyskanie przez powoda długów. W razie zawarcia przez
strony ugody na pierwszej rozprawie sąd zwraca powodowi połowę opłaty
arbitrażowej.
Ad V.
Unormowania dotyczące sądów polubownych (arbitrażowych) zakładają,
że postępowanie to będzie jednoinstancyjne, co oznacza ze od wyroku
sądu arbitrażowego nie przysługuje odwołanie. Zgodnie z art. 1212 kpc
wyrok sądu (arbitrażowego) lub ugoda zawarta przed nim maja moc prawną
na równi z wyrokiem sądu powszechnego (państwowego) lub ugoda przed
takim sądem po stwierdzeniu przez sąd państwowy wykonalności wyroku
sądu polubownego (arbitrażowego). Nadając wyrokowi sądu arbitrażowego
klauzulę wykonalności sąd państwowy stwierdza wykonalność tego wyroku w
drodze egzekucji. Wybranie sądu arbitrażowego zamiast sądu państwowego
skraca więc wielokrotnie czas uzyskanie tytułu egzekucyjnego.
Postępowanie przed sądem arbitrażowym trwa bowiem krótko, najwyżej
kilka miesięcy z wyjątkiem sporów, w których zostaną powołani biegli
lub zachodzi potrzeba przesłuchania świadka lub uzyskania dowodu z
zagranicy. Postępowanie przed sądem powszechnym przy korzystaniu przez
strony z dwóch instancji odwoławczych może natomiast trwać latami.
Postępowanie przed sądami arbitrażowymi, jest poza tym wiele razy
tańsze. Opłata sądowa (wpis) w sądach powszechnych wynosi, bowiem 5%
wartości przedmiotu pozwu przy jednej instancji, a przy dalszym
korzystaniu przez strony z dwóch instancji odwoławczych dodatkowo dwa
razy po 5% wartości sporu. Łącznie sam wpis – nie licząc kosztów
zastępstwa procesowego – może w sądach powszechnych wynosić 15%
wartości przedmiotu sporów. Wpis w Sądzie Arbitrażowym przy OIG w Opolu
wynosi przy wartości przedmiotów sporu do 45 tyś zł 5%, a w sporach o
wyższe wartości 4% do 90 tyś, 3% do 150 tyś zł, 2% do 700.000 zł oraz 1
% powyżej 700.001 zł do 3,5 mln oraz 0,75 % powyżej 5 mln.
Jednoinstancyjne postępowanie przed sądem arbitrażowym ma tylko jedna
wadę a mianowicie nie daje w zasadzie możliwości korekty wyroku gdy
zespół orzekający się pomyli. Dla ograniczenia tej słabej strony sądów
arbitrażowych regulamin Sądu Arbitrażowego przy OIG w Opolu przewiduje,
że zespołom orzekającym powinni przewodzić arbitrzy – będący sędziami w
stanie spoczynku, a więc osoby, które przez całe swoje życie zawodowe
poznawali tajniki orzekania i przez wiele lat orzekali w instancjach
odwoławczych sądów. W przypadku Opolskiego Sądu Arbitrażowego są to
Sędziowie Sądu Okręgowego w Opolu i jeden Sędzia Sądu Najwyższego. Do
listy arbitrów numer jeden, tj. do listy przewodniczących zespołów
orzekających Opolskiego Sądu Arbitrażowego zostaną nadto w razie
potrzeby włączeni byli długoletni sędziowie, którzy po uzyskaniu
bogatego doświadczenia orzeczniczego przeszli do pracy w kancelariach
radcowskich i adwokackich. Przewodniczenie tych osób zespołom arbitrów
Opolskiego Sądu Arbitrażowego gwarantuje wysoką jakość tego Sądu.
Na końcu
można tylko dodać, że mimo jednoinstancyjności postępowania przed sadem
arbitrażowym ustawodawca wyposażył sądy powszechne w pewną funkcje
kontrolną nad sądami arbitrażowymi przewidując w art. 1206 kpc i
następnych możliwość złożenia w sądzie powszechnym przez stronę
niezadowoloną z wyroku skargi o uchylenie wyroku arbitrażowego, w
wyniku której sąd powszechny może uchylić wyrok sądu arbitrażowego w
przypadkach wymienionych w w/w przepisach.
Kontrola
sądu powszechnego polega także na tym, że przed nadaniem klauzuli
wykonalności wyrokowi sadu polubownego (arbitrażowego) dokonuje jego
analizy i odmawia zgodnie z art 1214 par. 3 k.p.c uznania lub
stwierdzenia wykonalności wyroku sądu polubownego, jeżeli wykonanie
wyroku byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego
Rzeczypospolitej Polskiej albo, gdy dany spór nie może zostać poddany
pod rozstrzygnięcie sądu polubownego