Inicjatywy Ambasady RP w Trypolisie dot. promocji polskiego biznesu w Libii i aktywizacji wzajemnych stosunków gospodarczych.

Ambasada RP w Trypolisie (Libia) przesłała do Marszałków wszystkich województw propozycję dotyczącą wspólnych działań mających na celu promocję polskiego biznesu w Libii. Wstępna realizacja zadania przewidziana jest na I połowę listopada br.

Projekt jest na stosunkowo wczesnym etapie organizacji. Polska Ambasada poszukuje partnera
w Polsce, który mógłby koordynować działania w kraju, podczas gdy Ambasada RP w Trypolisie zajęłaby się kwestiami organizacyjnymi w Libii. W związku z tym przesłane zostało pismo do Business Centre Club z prośbą o rozważenie możliwości wystąpienia w roli partnera po stronie polskiej. W poprzednich latach w charakterze koordynatora działań w Polsce z reguły występowała Krajowa Izba Gospodarcza. Jeśli nie będzie to możliwe, Ambasada będzie szukać innych partnerów – np. wśród regionalnych izb przemysłowo-handlowych, lub wśród władz samorządowych regionów. W zależności od rozwoju sytuacji i pomyślności w znalezieniu partnera do współpracy, określona zostanie formuła imprezy. Wówczas będzie wiadomo czy będą to targi, wystawa, misja gospodarcza, oraz czy przedsięwzięcie będzie miało charakter ogólnopolski, czy może będzie to reprezentacja regionu.

Koszty uczestnictwa są na tym etapie dość trudne do oszacowania. Skala przedsięwzięcia będzie rzutowała na ostateczną wysokość kosztów. Ambasada RP w Trypolisie złoży wniosek do Ministerstwa Gospodarki w celu pozyskania środków, które pozwolą sfinansować część kosztów przedsięwzięcia, m.in. wynajem pomieszczeń, koszty reklamy i PR, obsługę tłumacza oraz innych „miękkich” wydatków. Z pewnością po stronie przedsiębiorców znalazłyby się koszty stanowiące największą część budżetu, czyli koszty podróży, wyżywienia i noclegów. Orientacyjnie koszt przelotu z Warszawy do Trypolisu to wydatek ok. 2.500 – 3.000 PLN. Koszty noclegów w Trypolisie zależą od standardu hotelu i wahają się w granicach 350 – 1.500 PLN za nocleg. Oczywiście wszystkie ceny mogą być negocjowane w zależności od tego jak duża grupa chętnych będzie gotowa do przyjazdu do Trypolisu.

Jeśli chodzi o potencjalne branże, to należy skupić się na 3, maksymalnie 5 obszarach. Ambasada RP w Trypolisie wytypowała najbardziej perspektywiczne branże:

1. Energetyka, w tym budowa bloków i sieci elektroenergetycznych oraz stacji transformatorowych.

Szybki rozwój gospodarczy kraju po wyjściu z okresu wieloletniego embarga, wspierany dużymi zastrzykami kapitału pochodzącego ze sprzedaży ropy naftowej obnażył słabość libijskiej infrastruktury energetycznej. Rosnąca gospodarka generuje coraz większe zapotrzebowanie na energię. Ocenia się, że jeśli rozwój infrastruktury nie zostanie przyspieszony, za 2 lata Libia zacznie się borykać z problemem niedostatku energii. W roku 2005 libijski operator energetyczny GECOL rozpoczął program inwestycyjny warty ok. 3,5 mld USD, którego celem jest zwiększenie mocy o 5000 MW (do poziomu ok. 9000 MW) do roku 2010, poprzez budowę nowej oraz rozbudowę i modernizację istniejącej infrastruktury. W Libii funkcjonuje w tej chwili 30 elektrowni, w których prąd generowany jest przez turbiny parowe, zasilane ropą naftową. W libijskim systemie energetycznym funkcjonują również turbiny zasilane gazem, które powoli zaczynają dominować nad zasilanymi ropą.

Modernizacja i rozbudowa obejmuje również system sieci przesyłowej.

2. Infrastruktura wydobycia, przesyłu i magazynowania gazu i ropy oraz rafinacji ropy naftowej.

Libia produkująca obecnie ok. 1,7 mln baryłek ropy dziennie dąży do zwiększenia dziennej produkcji do ok. 3 mln baryłek w roku 2020. Aby tego dokonać, niezbędne są nakłady inwestycyjne szacowane na ok. 30 mld USD. Kwota ta zawiera nie tylko wydatki na poszukiwania, ale też na budowę infrastruktury przesyłowej i logistycznej.

Wzrost produkcji planowany jest również w sektorze wydobycia gazu ziemnego. W roku 2007 Libia wyprodukowała 15,2 mld m³ gazu. W roku 2030 produkcja ma osiągnąć poziom 57 mld m³. W chwili obecnej zużycie wewnętrzne Libii wynosi 6,2 mld m³, wciąż posiada więc duży potencjał eksportowy, lecz ma słabą infrastrukturę pozwalającą gaz eksportować. Obecnie w Libii działa jeden zakład skraplania, który przerabia zaledwie ok. 1 mld m³ gazu. Reszta (ok. 8 mld m³) eksportowana jest podmorskim gazociągiem Greenstream do Włoch. Planowana jest budowa drugiej nitki Greenstreamu.

3. Budownictwo cywilne, w tym budowa osiedli mieszkaniowych, infrastruktury komunalnej, hoteli, dróg, lotnisk i portów.

Od kilku lat władze Libii akcentują potrzebę rozwoju bazy turystycznej kraju, co rozumiane jest głównie jako budowa hoteli i luksusowych ośrodków nadmorskich. Rzeczywiście kraj, a głównie stolica, odczuwa niedostatki w tej materii. Ilość miejsc noclegowych powinna wzrosnąć z obecnych ok. 2.000 do 15.000 w roku 2015. Spółkom inwestującym w sektorze turystycznym oferowane są zachęty, np. zwolnienie z podatku dla firm przez 5 lat działalności, lub zwolnienie z opłat celnych materiałów zakupionych na potrzeby danego projektu. Władze Libii promują też w tym obszarze program joint-ventures z podmiotami zagranicznymi. W projektach takich państwo wnosi grunty, a inwestor realizuje projekt.

Z pomocą rządu realizowany jest ambitny plan rozwoju budownictwa mieszkaniowego zakładający realizację w latach 2007-2010 ok. pół miliona nowych mieszkań. Duże możliwości oferuje także ubogi rynek materiałów budowlanych, w szczególności zaś wysokiej jakości materiałów wykończeniowych.

Rosnąca liczba pojazdów wymaga lepszych dróg oraz modernizacji infrastruktury okołodrogowej. W chwili obecnej realizowanych jest wiele dużych projektów budownictwa drogowego na terenie całej Libii. W 2006 r. rząd zobowiązał się do alokacji na te cele 40 mld USD.

4. Systemy IT we wszystkich rodzajach zastosowań.

Póki co największe nakłady finansowe w IT przeznaczane są na telekomunikację, jednak dynamiczny rozwój wszystkich sektorów gospodarki zamkniętej na modernizację w latach embargo pozostawia duże pole dla kompleksowych wdrożeń informatycznych i teleinformatycznych zarówno jeśli chodzi o sprzęt, jak i oprogramowanie. Jest to sektor stosunkowo mało jeszcze spenetrowany przez firmy zagraniczne, stąd duża szansa dla polskich firm na tym rynku.

5. Sektor rolno-spożywczy

Ze względu na warunki klimatyczne Libia posiada ograniczone możliwości produkcji w sektorze rolno-spożywczym. Ok. 75% żywności jest importowane, a rolnictwo wraz z rybołówstwem i leśnictwem wytwarza zaledwie 3% PKB. Wartość importu żywności szacowana jest na ponad 770 milionów USD. Duże szanse powodzenia na rynku libijskim mają:

• mleko i jego przetwory
• cukier
• pszenica i jęczmień
• pasze (głównie dla owiec)

Na obecnym etapie przygotowywania projektu Ambasada prosi o dystrybucję informacji o nim
w środowiskach gospodarczych regionu.

Więcej informacji:

Maciej Kubicki

I Sekretarz ds. ekonomicznych

Ambasada RP w Trypolisie

poland@trypolis.polemb.net